Newsletter Μαιου 2018

Τέσσερεις νέες μελέτες που ανακοινώθηκαν στο πρόσφατο Αμερικανικό Συνέδριο Καρδιολογίας αποτέλεσαν το ενδιαφέρον των Συνέδρων.

Πρώτη ήταν η ανακοίνωση της μελέτης Odyssey, με κύριο σκοπό της χορήγηση ενός μονοκλωνικου αντισώματος της Aλιροκουμάμπης ενός αναστολέα PSCK9 σε ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα ,με κύριο στόχο την επίτευξη της μείωσης  της LDL χοληστερόλη <70mg/dl παρά την εντατική θεραπεία με την μέγιστη δόση στατίνης η και προσθήκης εζετιμίμπη. Πρωτογενή καταληκτικά σημεία αποτέλεσαν θάνατος από στεφανιαία νόσο, έμφραγμα μυοκαρδίου θανατηφόρο η μη , αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο θανατηφόρο η μη και τέλος ασταθής στηθάγχη που είχε άμεση ανάγκη νοσηλείας. Τα αποτελέσματα της μελέτης, ήταν συγκριτικά με την ομάδα του placebo,η μείωση των εμφραγμάτων, η μείωση των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, η μείωση των μειζόνων καρδιαγγειακών συμβαμάτων και τέλος η μείωση του θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας, χωρίς παρενέργειες παρόλα τα χαμηλά επίπεδα της LDL που επιτεύχθηκαν (15mg/dl)

Eξίσου σημαντική μελέτη ήταν η VEST, στην οποία εξετάσθηκε σε μετεμφραγματικούς ασθενείς με χαμηλό κλάσμα εξώθησης <35% η εφαρμογή του γιλέκου απινιδιστή συν την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, συγκριτικά με ασθενείς του ιδίου profil μόνο με φαρμακευτική αγωγή. Δυστυχώς, οι έχοντες το γιλέκο απινιδιστή δεν μείωσαν το ποσοστό αιφνιδίου θανάτου μέσα στις πρώτες 90 ημέρες, συγκριτικα με ομάδα ελέγχου αλλά και με εκείνους που ελάμβαναν την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή χωρίς το γιλέκο διάσωσης .

Η μελέτη CARES, τάραξε τα νερά για την ασφάλεια ενός εξαιρετικά αποτελεσματικού φαρμάκου, όπως η φεμπουξοστάτη συγκριτικά με την ασθενή δραστικά αλλοπουρινόλη, σε ασθενείς με ουρική νόσο και καρδιαγγειακή πάθηση. Η χορήγηση φεμπουξοστάτης συνοδεύτηκε με αύξηση της θνητότητας συγκριτικά με την χορήγηση αλοπουρινόλης παρά την εξαιρετική μείωση του ουρικού οξέος ,ενώ θα πρέπει να σημειωθεί η χαμηλή στατιστική δύναμη της μελέτης μια και το ποσοστό απόσυρσης και στα δύο φάρμακα ήταν 45%.

Τέλος έκπληξη αποτέλεσε η μελέτη, που μαύροι κομμωτές μείωσαν την αρτηριακή πίεση ΑΠ, των υπερτασικών πελατών τους με δύσκολα ρυθμιζόμενη ΑΠ, με τη παραίνεση τους να επισκέπτονται συχνά τον γιατρό τους η τον φαρμακοποιό τους, σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν παρόμοια πληροφόρηση .

                     Xάρης Γράσσος- Καρδιολόγος  Γ.Ν.Α ΚΑΤ

 

Cardiology in Review – τεύχος Μάιος/Ιούνιος 2018

Current Issue Highlights

Review Articles

 

 

Newsletter Απριλίου 2018

Η κατάλυση της κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια

Η κολπική μαρμαρυγή και η καρδιακή ανεπάρκεια είναι δύο οντότητες που συχνά συνυπάρχουν καθώς υπάρχει και αιτιολογική σύνδεση ανάμεσά τους. Έχει φανεί ότι η παρουσία κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σχετίζεται με 9,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας μέσα στους 4 πρώτους μήνες (1). Επιπλέον, η μελέτη framingham έδειξε ότι η καρδιακή ανεπάρκεια είναι από τους ισχυρότερους προδιαθεσικούς παράγοντες κολπικής μαρμαρυγής με τον κίνδυνο να είναι 5 φορές μεγαλύτερος για τους άνδρες και 6 φορές για τις γυναίκες (2). Κατά συνέπεια, οι επεμβάσεις κατάλυσης κολπικής μαρμαρυγής χρησιμοποιούνται πλέον συχνά σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Τα δεδομένα από πρόσφατες μελέτες δείχνουν την αποτελεσματικότητα την κατάλυσης σε αυτή την ομάδα ασθενών. Συγκεκριμένα, η μελέτη CASTLEAF που περιλάμβανε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, έδειξε ότι η ομάδα που υποβλήθηκε σε κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής είχε 38% μειωμένο σχετικό κίνδυνο για την εμφάνιση θανάτου από οποιαδήποτε αιτία και επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με την ομάδα που υποβλήθηκε σε συμβατική θεραπεία. Επιπλέον, παρατηρήθηκε βελτίωση του κλάσματος εξώθησης κατά 8% στην ομάδα ασθενών που υποβλήθηκε σε κατάλυση στα 5 χρόνια παρακολούθησης (3). Θετικά αποτελέσματα φάνηκαν και από μια μικρότερη μελέτη παρατήρησης που περιλάμβανε 38 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης που υποβλήθηκαν σε επέμβαση κατάλυσης κολπικής μαρμαρυγής. Συγκεκριμένα, μετά από 38 μήνες παρακολούθησης, 28 ασθενείς (73,7%) ήταν ελεύθεροι υποτροπής. Η ίδια μελέτη έδειξε ότι η εμφάνιση υποτροπής μέσα στους πρώτους 3 μήνες της κατάλυσης είναι σημαντικός προγνωστικός δείκτης για εμφάνιση υποτροπής πέραν των 3 μηνών (4).

Συμπερασματικά, τα υπάρχοντα δεδομένα δείχνουν ότι πλέον η επέμβαση κατάλυσης κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια είναι αποτελεσματική και ασφαλής και επίσης μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικότερη βελτίωση των συμπτωμάτων της καρδιακής ανεπάρκειας συγκριτικά με τις συμβατικές θεραπείες.

Μ. Εφραιμίδης

Τμήμα Ηλεκτροφυσιολογίας-Βηματοδότησης Β Καρδιολογικής Κλινικής Νοσοκομείο ‘‘Ευαγγελισμός’’

Βιβλιογραφία

1. Miyasaka Y, Barnes ME, Bailey KR, Cha SS, Gersh BJ, et al.: Mortality trends in patients diagnosed with first atrial fibrillation: a 21-year community-based study. Journal of the American College of Cardiology. 2007;49(9):986-992.

2. Benjamin EJ, Levy D, Vaziri SM, D’Agostino RB, Belanger AJ, Wolf PA: Independent risk factors for atrial fibrillation in a population-based cohort. The Framingham Heart Study. Jama. 1994;271(11):840-844.

3. Marrouche N: Catheter ablation versus standard conventional treatment in patients with left ventricular dysfunction and atrial fibrillation: the CASTLE-AF trial. In: ESC Congress 365, p. 2147: Barcelona, 2017.

4. Bazoukis G, Letsas KP, Tse G, Naka KK, Korantzopoulos P, et al.: Predictors of arrhythmia recurrence in patients with heart failure undergoing left atrial ablation for atrial fibrillation. Clinical cardiology. 2018;41(1):63-67.